Yorkshire Terrier

Yorkshire Terrier

Są to bardzo małe pieski. Zdarza się, iż z powodu swojej wielkości, są przez inne psy mylone z kotami. Dlatego też jeśli chcemy wychodzić z takim psem na spacer, to musimy mieć dobrą kontrolę nad nim, by w każdym momencie móc go zawołać w celu ochrony przed niebezpieczeństwami. Są one również tak delikatne, że inny może im zrobić krzywdę radosnym uderzeniem łapą. Dlatego musimy dla nich starannie dobierać towarzystwo. Ich delikatność jest na tyle duża, że podanie zastrzyku nieogrzanego do temperatury ciała może u nich spowodować wstrząs termiczny.
Trzeba również pamiętać, że są to teriery, a grupa tych psów charakteryzuje się dużym temperamentem, uporem i zaciętością. Mają wesołe usposobienie, są inteligentne o zadziwiającej zdolności do adaptacji i wesołej czułości.
Częstym problemem wychowawczym jest załatwianie się w domu. Dlatego też trzeba szczególną uwagę zwrócić na to, by jak najwcześniej uczyć go załatwiania potrzeb poza domem. Warto przy tym nagradzać smakołykami za sikanie na dworze. Jest to bardzo przekonywujące dla nich, gdyż przeważnie są łakome na smaczne kąski. Chętnie też uczą się różnych rzeczy na szkoleniu i współpracują z człowiekiem.
Od wczesnego wieku należy przygotowywać do zabiegów pielęgnacyjnych i uczyć cierpliwości. Jak terrier coś znienawidzi, to potem w dredach chodzi, a dodatkowo, jeśli nie poddamy go szkoleniu, to do strzyżenia trzeba go usypiać. Bardzo mocno generalizują lęk na tle swojej małej osóbki – zwłaszcza związane z doznaniem bólu, np. przy obcinaniu pazurów.
Duża ilość psów rozmnażanych bez kontroli ma problemy z zapadającymi się ściankami tchawicy i bardziej wskazane są szelki, a najlepiej od wczesnego wieku uczyć go chodzenia na luźnej smyczy. Poza tym mogą mieć problemy z wyskakującymi rzepkami i martwicą główki kości udowej.

Fot. Deb Gray

Fot. Deb Gray

Historia rasy.

Yorki pochodzą od małych piesków hodowanych na przełomie XVIII i XIX wieku przez robotników szkockich, które służyły do polowań na króliki, tępienia szczurów, i pilnowania domostwa. Następnie pieski wraz z robotnikami wyemigrowały do hrabstwa Yorkshire, gdzie krzyżowano je z miejscowymi terierami, a później także z maltańczykiem, co poprawiło jakość włosa. Z czasem yorki stały się psami ozdobnymi i modnymi ulubieńcami dam.

Na podstawie książki „Kynologia. Wiedza o psie” Jerzego Monkiewicza i Jolanty Wajdzik.

Zdrowie.

Współczynnik inbredu (powinien być jak najniższy) wynosi 9.2%.

Problemy zdrowotne:

  • Długi, jedwabisty włos yorka może bardzo uprzykrzyć mu życie, jeśli nie jest przycinany. Łatwo się kołtuni i zlepia, absorbując kurz, brud, liście i patyki, bez odpowiedniej pielęgnacji utrudnia widzenie.
  • Bardzo małe osobniki bywają delikatniejsze, więc na przyjaciela rodziny lepiej wybrać większy egzemplarz. Istnieje ryzyko uszkodzeń nóg ze względu na małe, delikatne kości.
  • Bardzo mała wielkość pyska może powodować problemy ze zdrowiem zębów i zatrzymanie mleczaków.
  • Zapytaj hodowcy o badania genetyczne w kierunku progresywnego zaniku siatkówki.

Więcej informacji: http://www.dogbreedhealth.com/yorkshire-terrier/