Hovawart

Hovawart

Z założenia pies pracujący. Jednak spotykam się z bardzo dużym rozrzutem temperamentu w tej rasie – od psów flegmatycznych do bardzo energicznych. Do pracy nadają się wyłącznie te energiczne.
Wspaniale sobie radzi przy pracach węchowych. W posłuszeństwie trzeba trochę pracy włożyć w aportowanie. Natomiast niestety stosunkowo słabo wypada w obronie z powodu swojego słabego chwytu. Aby uzyskać pożądany efekt, trzeba bardzo długo i cierpliwie pracować nad nim.
W codziennym życiu są zazwyczaj spokojne i opanowane. Sporadycznie zdarzają się osobniki z tak dużym temperamentem, że może być ciężko sobie z nimi poradzić bez szkolenia.

Fot. Visa Kopu

Fot. Visa Kopu

Historia rasy.

Był to pies pilnujący niemieckich podwórzy, o czym pierwszą wzmiankę znaleziono w 1275 roku. Prawdopodobnie nazwy hovawart używano do określenia psów podwórzowych w ogóle, w odróżnieniu od psów myśliwskich. Nazwa pochodzi od słów „hova” – „podwórze” i „warten” – „pilnować”. Był popularnym psem i często można znaleźć ślady informacji o nim w niemieckiej literaturze i sztuce począwszy od XIII wieku.

Na podstawie książki „Kynologia. Wiedza o psie” Jerzego Monkiewicza i Jolanty Wajdzik.

Zdrowie.

Współczynnik inbredu (powinien być jak najniższy) wynosi 6.1%.

Problemy zdrowotne:

  • Zapytaj hodowcy o badania rodziców szczeniąt w kierunku dysplazji stawów biodrowych i funkcji tarczycy.
  • Problemy zdrowotne związane z budową i anatomią ciała nie są znane.

Więcej informacji: http://www.dogbreedhealth.com/hovawart/