Bokser

Bokser

Niezwykle wesoły pies. Potrafi z człowiekiem robić, co chce. Wymaga od właściciela bystrości i skuteczności reakcji. W przeciwnym razie jest trudny do opanowania, zwłaszcza gdy ma kompanów do zabawy.
Jest chętny do pracy. Trzeba tylko z wyczuciem uczyć go aportowania, gdyż potrafi się przy tym ugryźć w wargę i zniechęcić się do tej czynności. Dlatego też lepiej używać do tej zabawy miękkich przedmiotów. Podobna sytuacja może wystąpić przy nauce obrony.
Za sprawą skróconej kufy, węch u tych psów nie jest najlepszy. Spotkałem jednak osoby z Niemiec startujące z bokserami w mistrzostwach psów tropiących. Tak więc tego też można nauczyć. Trzeba jednak liczyć się z tym, że praca będzie dłuższa.

Fot. MythicSeabass

Fot. MythicSeabass

Historia rasy.

Przodkami bokserów, podobnie jak dogów niemieckich, są bullenbeissery, ciężkie psy do walki z niedźwiedziami i bykami. Z czasem zrezygnowano z walk i bokser pozostał psem obronnym. W 1895 roku pierwszy raz pokazano boksera na wystawie w Monachium, a w 1904 powstał pierwszy Klub Boksera i założono księgę rodowodową.

Na podstawie książki „Kynologia. Wiedza o psie” Jerzego Monkiewicza i Jolanty Wajdzik.

Zdrowie.

Współczynnik inbredu (powinien być jak najniższy) wynosi 7.3%.

Problemy zdrowotne:

  • Krótki nos powoduje deformacje dróg oddechowych, utrudnia oddychanie, termoregulację organizmu, sprawia że pies źle znosi duży wysiłek.
  • Istnieje ryzyko skrętu żołądka tak jak u wszystkich ras o głębokiej klatce piersiowej.
  • Dziedziczna głuchota (gen powiązany z genem determinującym biały i bardzo jasny kolor sierści).
  • Zapytaj hodowcy o badania genetyczne w kierunku degeneratywnej choroby rdzenia kręgowego, dysplazji stawów biodrowych i łokciowych, chorób serca.

Więcej informacji: http://www.dogbreedhealth.com/boxer/