Alaskan Malamute

Alaskan Malamute

Zarówno w wyglądzie, jak i w zachowaniu nieco podobny do Siberian Husky. Jednak zgodnie z powiedzeniem: „Malamuty są lokomotywami, a Husky – ekspresami północy” – są one opanowane i bardzo wytrzymałe.
Potrafi wybrać się na samodzielną wycieczkę. Jednak z racji na trochę większą masę i przez to mniejszą ruchliwość, ucieczki zdarzają się rzadziej, niż u Husky.
Raczej trudno jest go zachęcić do pracy. Pozostaje cały czas psem pierwotnym, mało skoncentrowanym na człowieku. Jednak jego spokojne usposobienie i miłą w dotyku sierść wykorzystuje się w dogoterapii.

Fot. Julia Ballarin

Fot. Julia Ballarin

Historia rasy.

Alaskan malamute to kolejna bardzo stara rasa, która towarzyszy Eskimosom od niepamiętnych czasów. Nawet nazwa rasy wywodzi się od nazwy jednego z eskimoskich plemion – plemienia Malamutów. Żyło ono z polowań i prowadziło koczowniczy tryb życia, a psy towarzyszyły im w wędrówkach pomagając w polowaniach oraz transporcie. Wymagano od nich siły i wytrzymałości, a nie szybkości.

Na podstawie książki „Kynologia. Wiedza o psie” Jerzego Monkiewicza i Jolanty Wajdzik.

Zdrowie.

Współczynnik inbredu (powinien być jak najniższy) wynosi 8.5%.

Problemy zdrowotne:

  • Malamut jest idealnie przystosowany do swojej ojczystej krainy, ale poza nią będzie cierpiał w wysokich temperaturach z powodu gęstego futra.
  • Hodowcy powinni przebadać rodziców szczeniąt w kierunku dziedzicznej dysplazji stawów biodrowych i dziedzicznej katarakty.
  • Nieoficjalne wskazówki klubów rasy sugerują, by nie rozmnażać suczek przed trzecią cieczką, nie rozmnażać suczek młodszych niż dwuletnie i by miały nie więcej niż jeden miot szczeniąt w ciągu 12 miesięcy.

Więcej informacji: http://www.dogbreedhealth.com/alaskan-malamute/