Akita i Duży japoński pies

Akita i Duży japoński pies

Są to dwa psy należące do różnych grup w systematyce ras wg FCI. Jednak opisuję je razem, gdyż do niedawna występowały wspólnie pod nazwą Akita Inu. Ze względu na bardzo krótki czas istnienia dwóch odrębnych ras, nie nastąpiło jeszcze zróżnicowanie się zachowań.

Są one niezwykle samodzielne. Same podejmują decyzję o tym, czy będą coś robić, czy też nie. Na szczęście nie mają jakiś szczególnych zainteresowań, które powodowałyby utratę kontaktu z człowiekiem. Dlatego lubią być blisko niego. Podporządkowują się właścicielowi, jeśli ten pokaże psu, że jest ważniejszy. Wtedy też będzie on przychodził na komendę. Jednak jeśli chodzi o zachęcenie go do wykonania jakiś czynności, to jest to możliwe tylko na krótki czas, gdyż za chwilę pies się nudzi i nie chce mu się już ćwiczyć.W nauce wymagają cierpliwości, cierpliwości i jeszcze raz cierpliwości, a i to czasem jest za mało. Mimo to warto z Akitą udać się na szkolenie, by nauczyć się sprawowania kontroli nad psem. Zwłaszcza, że nieszkolony potrafi być agresywny do właściciela w sytuacjach, kiedy trzeba coś przy psie zrobić, np. przytrzymać do badania u lekarza. Są one po prostu niedotykalskie. U samców zdarzają się również agresje do innych psów. Zdarza się to bardzo rzadko, jednak pogryzienia psów tych ras mogą być bardzo poważne. Dlatego nie powinny być w rękach niedoświadczonych osób.

Fot. oinonio

Fot. oinonio

Historia rasy.

Akita i duży japoński pies pochodzą od nieistniejącego już nippon-inu, praprzodka wszystkich japońskich psów. Prawdopodobnie do dzisiejszej akity domieszano krew większych psów północnych i chińskiego chow chow. Nie jest to jednak potwierdzone. Od początków XIX wieku do rasy dodawano krwi tosy i mastifa, zatracając cechy szpiców pierwotnych. W 1931 roku ogłoszono w Japonii psa tej rasy dziedzictwem kulturowym. Na początku XX wieku w Tokio wzniesiono pomnik psa Hachito, który przez 10 lat wytrwale wyczekiwał powrotu swojego pana na dworcu kolejowym, nie wiedząc że ten zmarł.

Na podstawie książki „Kynologia. Wiedza o psie” Jerzego Monkiewicza i Jolanty Wajdzik.

Zdrowie.

Współczynnik inbredu (powinien być jak najniższy) wynosi 2.7%.

Problemy zdrowotne:

  • Ryzyko skrętu żołądka występujące u psów o głębokiej klatce piersiowej.
  • Rodzice szczeniąt powinni być przebadani pod kątem dysplazji stawów biodrowych, łokciowych i progresywnego zaniku siatkówki (PRA).
  • Akity mogą też być dotknięte kilkoma chorobami autoimmunologicznymi.

Więcej informacji: http://www.dogbreedhealth.com/japanese-akita-inu/