Owczarki belgijskie

Owczarki belgijskie

Jest to specyficzna grupa psów charakteryzujących się impulsywnym reagowaniem na wszelkie bodźce. Ich praca jest bardzo szybka i dynamiczna. Powierzone zadanie wykonują z pełną pasją. Czasem wydaje się, że nawet jest to niezgodne z prawami fizyki.
Są to więc wspaniałe psy do sportu. Jednak by móc skutecznie porozumieć się z tym psem, właściciel musi wykazać się równie szybkim przekazem informacji i błyskawicznymi reakcjami na zachowania psa.
Różnice pomiędzy poszczególnymi odmianami owczarków belgijskich są niewielkie, aczkolwiek zauważalne. U Malinois wyróżnia się typ socjalny, który jest bardzo przyjazny dla otoczenia, oraz typ niesocjalny, który ma skłonności do reakcji agresywnych, co przy tak dużej impulsywności tworzy psa bardzo niebezpiecznego dla otoczenia. Polecam więc je wyłącznie osobom doświadczonym w posiadaniu psów.
Groenendael ma nieco delikatniejszą psychikę i częściej można spotkać osobniki płochliwe. Tervueren z kolei wydaje się bardziej opanowany. Laekenois jeszcze nie spotkałem w pracy, dlatego o tej odmianie nie mogę nic napisać.
Ponieważ różne odmiany owczarków belgijskich były do niedawna krzyżowane, ich zachowania niewiele różnią się od siebie. Wynikają jednak stąd, że te brzydsze (Malinois i Laekenois) są używane głównie do sportu, podczas gdy te z obfitszym włosem (Groenendael i Tervueren) robią karierę wystawową, gdzie psychika przestaje być tak istotna.
Mimo, iż posiadam dwa Malinois, nieodgadnione dla mnie jest występujące u nich połączenie delikatności i wrażliwości z mocnymi zachowaniami dominacyjnymi i samozaparciem w dążeniu do celu. Dlatego można z nimi zdziałać cuda, ale też łatwo je zepsuć.

Fot. Staff Sgt. Stacy L. Pearsall, U.S. Air Force

Fot. Staff Sgt. Stacy L. Pearsall, U.S. Air Force

Historia rasy.

Dzisiejsze owczarki belgijskie wywodzą się od psów, które w XVII wieku strzegły owiec, oraz pasły je. Były to psy zaganiające o bardzo zróżnicowanym wyglądzie, ponieważ liczyły się tylko walory użytkowe. Dopiero pod koniec XIX wieku zaczęto kształtować je jako rasę i wyróżniono psy długowłose czarne, krótkowłose rudobrązowe i szorstkowłose szare. Nie przestrzegano jednak rygorystycznie kojarzenia w obrębie tych trzech typów, dlatego z czasem wyodrębnił się jeszcze jeden: rudobrązowy długowłosy. Związek o nazwie Club du Chien de berger Belge utworzono w roku 1891.

Na podstawie książki „Kynologia. Wiedza o psie” Jerzego Monkiewicza i Jolanty Wajdzik.

Zdrowie.

Współczynnik inbredu (powinien być jak najniższy) wynosi 4.3% (Tervueren) i 2.2% (Malinois).

Problemy zdrowotne:

  • Dysplazja stawów biodrowych i dziedziczna katarakta.
  • U owczarków Malinois także dysplazja stawów łokciowych.

Więcej informacji – Tervueren: http://www.dogbreedhealth.com/belgian-shepherd-dog-tervueren/

Malinois: http://www.dogbreedhealth.com/belgian-shepherd-dog-malinois/