Owczarek niemiecki

Owczarek niemiecki

Jest uważany za psa uniwersalnego. Jednak z uwagi na bardzo dużo przedstawicieli tej rasy, trudno jest mówić o jakimś określonym typie temperamentu. Jedno, co jest typowe dla rasy, jest chęć zaznaczenia swojej obecności. Zdarzają się osobniki które na widok innego psa oszczekują go już z daleka oraz dążą do konfrontacji. Często z intensywnością nieadekwatną do sytuacji.

Ciekawą sprawą jest to, że bardzo ciężko jest tym psom stworzyć stado. Każdy chce kontrolować innych, a nie żyć w stadzie. W razie czego pasą się wzajemnie, gdyż instynkt kontrolowania i ochrony stada jest u nich mocno rozwinięty. Przy braku odpowiedniego prowadzenia ta kontrola może się przenieść na domowników, których owczarek niemiecki może poustawiać po kątach według własnych upodobań.

Trudność stworzenia stada wynika również z ich nastawienia na pracę z człowiekiem. Potrafią błyskawicznie uczyć sie nowych rzeczy i są bardzo wszechstronnymi psami, aczkolwiek często brakuje im perfekcji w jednej konkretnej dziedzinie. Widać u nich dużą potrzebę aktywności umysłowej poza tylko czysto fizyczną.

Owczarek potrzebuje dokładnych wskazówek postępowania. Działając pod wpływem instynktów staje się problematycznym psem.

Pozostałe cechy temperamentu są różne. Mamy do czynienia z owczarkami lekkimi, temperamentnymi, które są chętne do pracy. Można je bardzo wielu rzeczy nauczyć. Jednak przy nieumiejętnym prowadzeniu, a głównie
przy braku zajęcia, ich wrodzone instynkty mogą nam zacząć sprawiać problemy. Jeśli uda nam się tego ustrzec, to mamy wspaniałego kompana, któremu musimy tylko dostarczać rozrywek. Najlepiej, jeśli to jest wspólna praca właściciela z psem, np. tropienie, aportowanie, sporty obronne, czy agility.

Są też psy ciężkie, często długowłose, które z racji swojej masy są dosyć powolne i trudno od nich oczekiwać energicznej pracy. Za to przeważnie dobrze sprawdzają się w szkoleniach obronnych. Jako stróż robi bardzo dużo hałasu na podwórku. W skrajnych przypadkach może bez powodu ogłaszać swoją obecność przy użyciu swojego perlistego głosu. Dobrze sprawdza się w tej roli, ale tylko jako partner człowieka, który mu pokaże krok po kroku na czym stróżowanie polega. Bardzo szybko wyłapuje sytuacje zagrożenia, z tendencją do traktowania zbyt wielu z nich, jako niebezpieczne.

W trakcie wizyty u lekarza potrafią strasznie histeryzować, gdy próbujemy je przytrzymać.

Fot. Garry Knight

Fot. Garry Knight

Historia rasy.

Owczarek niemiecki wywodzi się od wiejskich psów podwórkowych, pilnujących w Niemczech dobytków i stad. W roku 1899 rotmistrz Max von Stephanitz z Bawarii opracował pierwszy wzorzec rasy i postanowił usystematyzować hodowlę tych psów w Związku Hodowców. Pierwszym psem zapisanym w księdze hodowlanej, a zarazem protoplastą wszystkich owczarków niemieckich na świecie, był Hektor Linksrhein, zwany później Horandem von Grafarth.

Na podstawie książki „Kynologia. Wiedza o psie” Jerzego Monkiewicza i Jolanty Wajdzik.

Zdrowie.

Współczynnik inbredu (powinien być jak najniższy) wynosi 3.2%.

Problemy zdrowotne:

  • Owczarek niemiecki w typie wystawowym ma stromo opadający grzbiet i silnie kątowane tylne nogi. Może to prowadzić do problemów ortopedycznych.
  • Istnieje ryzyko skrętu żołądka z powodu głębokiej klatki piersiowej (żołądek wypełnia się powietrzem i może dojść do skręcenia; konieczna natychmiastowa pomoc weterynarza).
  • Owczarek niemiecki jest jedną z 15 ras wskazanych przez Kennel Club do szczególnej obserwacji ze względu na budowę fizyczną która może powodować problemy zdrowotne.
  • Zapytaj hodowcy o testy przeprowadzone u rodziców szczeniąt w kierunku mielopatii degeneracyjnej (choroba rdzenia kręgowego), niedobór kinazy pirogronianowej (choroba krwi) i ewentualne inne testy.
  • Suczki młodsze niż dwa lata i psy młodsze niż 18 miesięcy nie powinny mieć potomstwa.

Więcej informacji: http://www.dogbreedhealth.com/german-shepherd-dog-alsatian/