Chihuahua

Chihuahua

Psy te bardzo rzadko pojawiają się na szkoleniach, gdyż nie sprawiają szczególnych problemów.
Najmniejsze na świecie psy. Bardzo delikatne – zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Najlepiej czują się w kieszeni lub torebce właściciela. Ich mała masa oraz skąpy włos powodują, iż psy te przez większą część roku szybko marzną w naszym klimacie. Bardzo źle też reagują na wszelkie przeciwności losu. Zarówno na podniesiony głos właściciela, jak i na dużego psa. Tak więc najlepiej je traktować jako psy kieszonkowe.

Fot. havankevin

Fot. havankevin

Historia rasy.

Nazwa tej rasy prowadzi nas do największej prowincji Meksyku. Tamtejszy karłowaty piesek o nazwie techichi widnieje na bardzo dawnych wizerunkach wyrytych w kamieniu meksykańskich budowli. Pieska tego mogli hodować już Toltekowie, zamieszkujący Meksyk przed Aztekami, a także Majowie na półwyspie Yukatan. Ostatni władca Azteków, Montezuma, hodował te pieski w swoim pałacu. By uchronić je przed inwazją Hiszpanów, wypuścił je w niedostępnych górach, gdzie zmieszały się z dzikimi psami. Pod koniec XIX wieku chihuahua został sprowadzony do Ameryki. Tam powstała wersja długowłosa, w wyniku krzyżówki z papillonem.

Na podstawie książki „Kynologia. Wiedza o psie” Jerzego Monkiewicza i Jolanty Wajdzik.

Zdrowie.

Współczynnik inbredu (powinien być jak najniższy) wynosi 6.4% (krótkowłosy) i 4.4% (długowłosy).

Problemy zdrowotne:

  • Delikatny kościec z powodu ekstremalnej miniaturyzacji.
  • Wodogłowie spowodowane kształtem i wielkością czaszki (płyn wywiera stały ucisk na mózg, powodując chroniczny ból i zaburzenia funkcjonowania mózgu).
  • Występuje gen „merle” (jest to rodzaj umaszczenia) powiązany z dziedziczną głuchotą.
  • Bolesna choroba kręgosłupa spowodowana deformacją guza potylicznego.
  • Zapytaj hodowcy o testy genetyczne w kierunku dziedzicznej choroby krwi (obumieranie czerwonych krwinek prowadzące do anemii) i na obecność genu merle.

Więcej informacji: http://www.dogbreedhealth.com/chihuahua-long-and-short-coat/